Affedersiniz, üzgünüm, dalgınlığıma geldi. Tabii ki değilsiniz, Siz farklısınız. Hemen anlaşılıyor farkınız. Gören anlıyor, ya da bakmasını bilen. Aslında çok da belli olmasını istemiyorsunuz farkınızın... Bilenler biliyor, değil mi? Ehh, her zaman değil belki ama, çoğunlukla diyelim. Tarzınızı yarattınız artık, kişiliğinizi belirleyecek kadar çok şey gördünüz, geçirdiniz. Pardon, bazen de geçirdiler. Ama hayat böyle zaten, bunu da biliyorsunuz.

Belki de çok çok ilerde değilsiniz ama ön saflara yaklaşmışsınız denebilir. Öyle çok ahım şahım bir hayatınız olmadı ama sürüden biri de olmadınız, yani, çoğunlukla. İyi bir eğitiminiz var, belki en iyi, belki normal okullarda okudunuz... Ama ne fark eder ki, insan kapasitesi kadar ilerler... Siz zaten farkındaydınız kendinizin, istediğiniz kadarını aldınız, kapattınız açıklarınızı. Kapatmadıysanız bile bu da bilinçli bir tercih olmadı mı sanki? Nasılsa mükemmel olunamayacağını biliyorsunuz, mükemmellik sıradan insanların kuruntusu diyorsunuz belki de... Evet, bilinçliydi seçiminiz. Bazen de bilmeden saptınız yollara ama... Ama, tabii ki, sezgileriniz vardı, onları kullandınız. Ehh, sonuçlardan memnunsunuz, en azından, çoğunlukla...

İnsanlara bakıyorsunuz şaşarak, evet çok şaşırtıyor insanlar Sizi. Nasıl da birbirlerini tekrarlıyorlar, nasıl da bıkıp usanmadan aynı yaşamları yaşıyorlar içlerinde bulundukları durumların farkına varmadan... Ev, iş, araba, sevgililer, eşler, çocuklar, sabah akşam mesaisi, ruhların zamana esirliği, angaryaların asıl olanla yer değiştirmesi... Bulunan kısıtlı zamanlarda yaraların sarılması... Siz artık yaralarıızı da hissetmiyorsunuz zaten. Klasik bir deyim olacak ve size yakışmayacak ama aştınız siz bunları... Hem de çoktan, hem de belki çok genç sayılacak yaşınıza rağmen...

Çoğunlukla değil ama bazen, gene de, gerekli olduğu zaman boyun eğiyorsunuz hayatın tekrarlarına. Ama istediğiniz zaman geri çekiliyor ve seyrediyorsunuz bu komik insanları. Evet, gerçekten ne kadar da çok yol aldınız hayatta...

Sıradan mısınız?